خطر آب مروارید در افراد جوانتر مبتلا به دیابت، بالاتر است

12 فوریه 2018- خطر ابتلا به آب مروارید در افراد مبتلا به دیابت در مقایسه با جمعیت عمومی دو برابر بیشتر است. محققان انگلیسی بر اساس نتایج یک تحقیق بزرگ اعلام کردند که این خطر حتی در میان بیماران مبتلا به دیابت بالاتر از دو برابر است.
برای روشن شدن رابطه ی بین دیابت و خطر آب مروارید، آنها اطلاعات بیش از 112 هزار بیمار دیابتی و فرد سالم(کنترل) را مورد بررسی قرار دادند.آنها دریافتند که خطر ابتلا به آب مروارید در بین بیماران دیابتی 45 تا 54 ساله، بیش از پنج برابر افراد غیر دیابتی است.
این تحقیق که در مجله Eye بصورت آنلاین منتشر شده است، همچنین نشان داد که در میان بیماران مبتلا به دیابت که بیش از یک دهه است که با این بیماری زندگی می کنند، خطر آب مروارید پنج برابر بیشتر از بیمارانی است که دیابت آنها در طی 2 سال گذشته تشخیص داده شده است.

یکی از نویسندگان این مطالعه دکتر Rupert Bourne از واحد تحقیقات بینایی و چشم در دانشگاه Anglia Ruskin در کمبریج، بریتانیا، گفت: این مطالعه دومین مطالعه ی انجام شده بر روی شیوع آب مروارید در میان بیماران دیابتی در انگلستان از دهه ی 80 است.وی در بیانیه ی مطبوعاتی موسسه خود بر اهمیت غربالگری برای شناسایی و درمان زودهنگام بیماری چشمی دیابت برای جلوگیری از کاهش بینایی تأکید کرد.
دکتر Bourne افزود: این مطالعه، یک مثال جالب از استفاده از یک پایگاه اطلاعاتی الکترونیکی مراقبت های اولیه ی بیماران، - در این مورد تحقیقات بالینی  Practic Datalink،- در بررسی عوامل خطر برای بیماریهای چشمی است.

خطر ابتلا به آب مروارید با طول مدت ابتلا به دیابت افزایش می یابد

برای سنجش میزان ارتباط بین خطر دیابت و آب مروارید، محققان از پایگاه داده های تحقیقات بالینی در انگلستان(CPRD)، که اطلاعات مربوط به 10 میلیون نفر را شامل می شود، استفاده نمودند. آنها در تجزیه و تحلیل خود عوامل احتمالی مغشوش کننده را در نظر گرفتند.
سن بیمارانی که برای این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند، 40 سال و بالاتر بود. معیار ابتلای به دیابت برای این افراد، ثبت اطلاعات دریافت حداقل دو نسخه از داروهای دیابت از 6 ماه قبل تا 1 سال، پس از اولین تشخیص دیابت، بود.
این بیماران با بیماران غیر دیابتی یا گروه کنترل ازCPRD،برای سن، جنس، پزشک عمومی و شروع پیگیری تطابق یافتند.تمام شرکت کنندگان قبل از شروع پیگیری نیاز به حداقل 3 سال سابقه پزشکی در این پایگاه داده داشتند.
محققان 56،510 بیمار را با اولین تشخیص دیابت و همان تعداد افراد کنترل بدون دیابت را از پایگاه داده ها انتخاب و بررسی کردند. ميانگين سنی شركت كنندگان 1/60 سال بود.
به طور کلی، میزان بروز آب مروارید و موارد جراحی کاتاراکت(آب مروارید) در بیماران مبتلا به دیابت 20.4 در 1000 نفر سال در مقایسه با 10.8 در 1000 نفر سال برای افراد بدون دیابت بود.
آنها اعلام کردند که بطور کلی میزان بروز آب مروارید با افزایش سن افزایش می یابد؛ بالاترین نرخ در افراد بالای 80 سال و بیشتر مشاهده شد.
میزان تشخیص آب مروارید در بیماران دیابتی مبتلا به بیماری ادم ماکولا به میزان قابل توجهی بالاتر از جمعیت کلی افراد دیابتی است  و برابر با 59.0 در 1000 نفر سال بود.
میزان تشخیص آب مروارید در بیماران دیابتی با رتینوپاتی تنها کمی بالاتر از جمعیت کلی افراد دیابتی بود.
این تیم محاسبه کرد که نسبت میزان بروز(IRR) آب مروارید در بین بیماران دیابتی به افراد غیر دیابتی به طور کلی 1.9 بود.این نسبت در بیماران 45 تا 54 ساله بالاترین مقدار بود. برای افراد 45 تا 49 سال برابر با 4.6 و برای افراد 50 تا 54 سال برابر با 5.8 بود.
کمترین IRR در بیماران دیابتی 90 ساله یا بالاتر، و برابر با 1.6 بود.
در تجزیه و تحلیل ﻣﻮرد ﺷﺎﻫﺪي ﻻﻧﻪ ﮔﺰﻳﺪه(nested case-control analysis)، محققان 5800 بیمار مبتلا به آب مروارید و 21432  فرد کنترل را که میانگین سنی آنها 72.1 سال بود با یکدیگر مقایسه کردند.
آنها دریافتند که طول زمان ابتلا به دیابت به طور قابل توجهی با خطر ابتلا به آب مروارید ارتباط دارد.
خطر ابتلا به آب مروارید همچنین با استفاده ی طولانی مدت از استروئیدها افزایش می یابد(OR یا adjusted odds ratio  برابر با 87/1 برای 30 بار تجویز در مقایسه با عدم تجویز بود).
محققان در نتیجه گیری خود اظهار داشتند که این مطالعه ی مشاهده ای بزرگ نشان می دهد میزان تشخیص آب مروارید در بیماران مبتلا به دیابت خصوصا در سن کمتر(45 تا 54 سال)، از بیماران غیر دیابتی بالاتر است و به طور کلی افزایش دو برابری خطر تشخیص آب مروارید مرتبط با دیابت، با طول مدت ابتلا به دیابت افزایش می یابد.
دکتر بورن تأکید کرد: این گزارش نشان داد که ابتلا به دیابت، خطر ابتلا به آب مروارید را دو برابر می کند و اگر فرد دیابتی به نوعی بیماری شبکیه، به نام "ماکولوپاتی دیابتی" مبتلا باشد، این خطر برای او شش برابر بیشتر خواهد بود.

منبع:

https://www.medscape.com/viewarticle/892555#vp_2